دیگ بخار صنعتی برای تولید و تأمین بخار موردنیاز خطوط تولید، سیستم‌های گرمایشی و فرایندهای صنعتی استفاده می‌شود؛ اما عملکرد مطمئن یک بویلر تنها به طراحی مخزن، ظرفیت تولید بخار و کیفیت ساخت آن وابسته نیست. مجموعه‌ای از تجهیزات کمکی دیگ بخار وظیفه تأمین آب، کنترل احتراق، تنظیم فشار، پایش سطح آب، حفاظت در برابر شرایط غیرعادی و بهبود راندمان مصرف انرژی را بر عهده دارند. هماهنگی صحیح این تجهیزات، بخش مهمی از طراحی و بهره‌برداری ایمن سیستم بخار محسوب می‌شود.
تجهیزات کمکی دیگ بخار شامل گروه‌های مختلفی از تجهیزات مکانیکی، کنترلی، ابزار دقیق و ایمنی است. پمپ تغذیه، کنترل‌کننده سطح آب، شیر اطمینان، پرشرسوئیچ، فشارسنج، شیشه آب‌نما، سیستم کنترل مشعل، سختی‌گیر، مخزن تغذیه، دی‌اریتور و تجهیزات بازیافت حرارت از جمله اجزایی هستند که با توجه به نوع بویلر و شرایط پروژه انتخاب می‌شوند. همه این تجهیزات در تمام دیگ‌ها الزاماً یکسان نیستند و نوع، تعداد و مشخصات آن‌ها باید با طراحی دستگاه، ظرفیت، فشار کاری و مقررات مربوط هماهنگ باشد.
مجموعه مشهد بخار در حوزه تجهیزات و سامانه‌های حرارتی صنعتی فعالیت دارد. اگر قصد خرید دیگ بخار یا تکمیل تجهیزات یک بویلر موجود را دارید، آشنایی با عملکرد قطعات جانبی به شما کمک می‌کند مشخصات فنی پیشنهادها را بهتر ارزیابی کنید و از انتخاب تجهیزات ناسازگار با سیستم جلوگیری شود.
در این راهنما، مهم‌ترین قطعات کمکی بویلر بخار، نقش هر یک در فرایند، تفاوت تجهیزات کنترلی و حفاظتی، معیارهای انتخاب پمپ و شیرآلات، روش نگهداری و عوامل مؤثر بر هزینه خرید بررسی می‌شوند.
تجهیزات کمکی دیگ بخار چیست؟
تجهیزات کمکی دیگ بخار به مجموعه قطعات و سامانه‌هایی گفته می‌شود که در کنار بدنه اصلی بویلر فعالیت می‌کنند و برای تولید پایدار بخار، تأمین آب مناسب، کنترل احتراق، پایش شرایط عملیاتی و حفاظت از دستگاه به کار می‌روند. این تجهیزات ممکن است مستقیماً روی دیگ نصب شوند یا در بخش‌های دیگر موتورخانه و اتاق تأسیسات قرار بگیرند.
برای مثال، پمپ تغذیه آب را با فشار لازم به دیگ می‌رساند، کنترل‌کننده سطح آب شرایط داخل بویلر را پایش می‌کند، سیستم کنترل مشعل فرایند احتراق را مدیریت می‌کند و شیر اطمینان در شرایط افزایش فشار از حد مجاز، بخار را به‌صورت کنترل‌شده تخلیه می‌کند. در کنار این تجهیزات، سیستم تصفیه آب و بازگشت کندانس می‌تواند به کاهش مصرف آب و انرژی و جلوگیری از رسوب‌گذاری کمک کند.
تجهیزات کمکی را می‌توان بر اساس وظیفه به چند گروه تقسیم کرد:
- تجهیزات تغذیه آب: پمپ تغذیه، مخزن آب تغذیه، شیرهای ورودی، صافی و شیر یک‌طرفه.
- تجهیزات پایش سطح آب: شیشه آب‌نما، ستون آب و کنترل‌کننده‌های سطح.
- تجهیزات کنترل فشار: فشارسنج، پرشرسوئیچ و کنترل‌کننده‌های مدوله فشار.
- تجهیزات ایمنی: شیر اطمینان، قطع‌کن سطح پایین آب و سامانه‌های قطع اضطراری مرتبط.
- تجهیزات احتراق: مشعل، کنترل‌کننده شعله، شیرهای قطع سوخت و تجهیزات تنظیم نسبت هوا به سوخت.
- تجهیزات تصفیه و آماده‌سازی آب: سختی‌گیر، فیلترها، تجهیزات تزریق مواد شیمیایی و در صورت نیاز دی‌اریتور.
- تجهیزات بخار و کندانس: شیرهای قطع و کنترل، تله بخار، مخزن کندانس و تجهیزات بازگشت آب.
- تجهیزات بازیافت انرژی: اکونومایزر و سایر سامانه‌های بازیافت حرارت متناسب با طراحی.
باید توجه داشت که برخی تجهیزات برای کنترل عادی فرایند استفاده می‌شوند و برخی دیگر وظیفه حفاظتی دارند. برای نمونه، کنترل‌کننده معمولی فشار برای تنظیم کارکرد مشعل به کار می‌رود، در حالی که شیر اطمینان یک وسیله مستقل حفاظت در برابر فشار بیش از حد است. عملکرد درست کنترل‌کننده معمولی، نیاز به تجهیزات حفاظتی مستقل و الزامات قانونی مربوط را از بین نمی‌برد.
چرا تجهیزات جانبی دیگ بخار اهمیت دارند؟
تجهیزات کمکی مناسب باعث می‌شوند بویلر در محدوده طراحی‌شده کار کند و شرایط نامطلوب پیش از تبدیل شدن به خرابی جدی شناسایی شوند. انتخاب نادرست یا نگهداری ضعیف این تجهیزات می‌تواند باعث افزایش مصرف سوخت، افت تولید بخار، رسوب‌گذاری، خوردگی، توقف ناخواسته خط تولید یا ایجاد شرایط خطرناک شود.
افزایش ایمنی بهره‌برداری
دیگ بخار با آب داغ و بخار تحت فشار کار می‌کند. به همین دلیل، افزایش کنترل‌نشده فشار، کاهش خطرناک سطح آب یا اختلال در احتراق می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد. تجهیزات ایمنی با پایش شرایط مشخص و اجرای عملکرد حفاظتی تعریف‌شده، به محدود کردن این خطرها کمک می‌کنند. بااین‌حال، هیچ قطعه‌ای به‌تنهایی ایمنی کامل را تضمین نمی‌کند؛ طراحی صحیح، نصب اصولی، آزمون‌های دوره‌ای و بهره‌برداری توسط افراد آموزش‌دیده نیز ضروری هستند.
حفظ تولید پایدار بخار
در بسیاری از صنایع، بخار یکی از ورودی‌های اصلی فرایند تولید است. افت فشار، کمبود آب تغذیه یا خاموش شدن ناخواسته مشعل ممکن است باعث توقف یا کاهش ظرفیت تولید شود. تجهیزات کنترلی مناسب می‌توانند تغییرات بار را مدیریت کنند و شرایط پایدارتر و قابل پیش‌بینی‌تری برای تأمین بخار فراهم آورند.
کاهش مصرف انرژی و هزینه بهره‌برداری
بخشی از انرژی مصرفی بویلر ممکن است از طریق گازهای خروجی، کندانس داغ یا آب تخلیه‌شده در فرایند بلودان از دست برود. تجهیزاتی مانند اکونومایزر، سامانه بازگشت کندانس و کنترل احتراق می‌توانند در شرایط مناسب، مصرف انرژی و آب را کاهش دهند. میزان صرفه‌جویی به وضعیت واقعی سیستم، کیفیت آب، الگوی بار و نحوه بهره‌برداری وابسته است و باید با محاسبات یا اندازه‌گیری میدانی ارزیابی شود.
افزایش عمر مفید بویلر
کنترل کیفیت آب تغذیه، جلوگیری از کمبود آب، مدیریت فشار و اجرای صحیح بلودان به کاهش برخی عوامل آسیب‌زا کمک می‌کند. رسوب روی سطوح انتقال حرارت، خوردگی ناشی از اکسیژن محلول و تنش حرارتی از مشکلاتی هستند که می‌توانند هزینه تعمیرات را افزایش دهند. تجهیزات کمکی مناسب، در کنار برنامه نگهداری و تصفیه آب، ریسک این مشکلات را کاهش می‌دهند.
شیر اطمینان دیگ بخار؛ مهم‌ترین وسیله حفاظت در برابر فشار بیش از حد
شیر اطمینان دیگ بخار یکی از مهم‌ترین اجزای حفاظتی بویلر است. وظیفه آن جلوگیری از افزایش فشار فراتر از محدوده مجاز طراحی‌شده است. اگر فشار به نقطه تنظیم شیر برسد، شیر باید طبق مشخصات خود باز شود و ظرفیت تخلیه کافی برای شرایط پیش‌بینی‌شده داشته باشد.
شیر اطمینان با شیر کنترل فشار تفاوت دارد. شیر کنترل فشار معمولاً برای تنظیم فرایند عادی به کار می‌رود، اما شیر اطمینان برای حفاظت در برابر فشار بیش از حد طراحی می‌شود. بنابراین، استفاده از کنترل‌کننده فشار به‌جای شیر اطمینان یا مسدود کردن مسیر تخلیه شیر اطمینان اقدامی ناایمن است.
نکات مهم در انتخاب شیر اطمینان
- فشار تنظیم شیر باید با فشار مجاز بویلر و الزامات طراحی سازگار باشد.
- ظرفیت تخلیه باید متناسب با ظرفیت تولید بخار و شرایط طراحی انتخاب شود.
- جنس بدنه و اجزای داخلی باید با دما، فشار و شرایط سیال سازگار باشد.
- اتصالات و لوله تخلیه باید مطابق طراحی ایمن اجرا شوند و باعث ایجاد فشار برگشتی نامجاز نشوند.
- شیر باید قابل بازرسی و آزمون باشد و سوابق سرویس آن ثبت شود.
- تغییر تنظیمات، تعمیر یا آزمون شیر باید توسط افراد صلاحیت‌دار و طبق دستورالعمل معتبر انجام شود.
شیر اطمینان نباید برای کنترل روزمره فشار یا تخلیه مکرر بخار استفاده شود. باز شدن مکرر آن می‌تواند نشانه وجود مشکل در کنترل فشار، ظرفیت نامتناسب تجهیزات یا شرایط بهره‌برداری باشد. در چنین وضعیتی، علت اصلی باید بررسی شود و نباید صرفاً با تغییر تنظیم شیر، مسئله را پنهان کرد.
کنترل فشار دیگ بخار و پرشرسوئیچ
فشار بخار یکی از متغیرهای اصلی در کنترل عملکرد بویلر است. پرشرسوئیچ یا کلید فشار، در یک نقطه تنظیم‌شده وضعیت فشار را تشخیص می‌دهد و فرمان الکتریکی لازم را برای کنترل تجهیز مرتبط صادر می‌کند. در سیستم‌های ساده‌تر ممکن است از آن برای روشن و خاموش کردن مشعل بر اساس محدوده فشار استفاده شود؛ در سامانه‌های پیشرفته‌تر، کنترل فشار می‌تواند با کنترل مدوله ظرفیت مشعل ترکیب شود.
تفاوت کنترل فشار عملیاتی و کنترل حد بالا
کنترل فشار عملیاتی برای حفظ فشار موردنیاز فرایند در محدوده معمول طراحی می‌شود. کنترل حد بالا، در صورت عبور فشار از حد تعریف‌شده، فرمان توقف حفاظتی صادر می‌کند. نوع کنترل‌ها، نحوه تنظیم، نیاز به ریست دستی و تعداد تجهیزات لازم باید با نوع دیگ، سیستم احتراق و مقررات قابل اجرا هماهنگ باشد.
برای نمونه، کنترل‌کننده‌ای که برای تنظیم فشار عادی استفاده می‌شود نباید تنها مانع افزایش فشار به محدوده خطرناک باشد. تجهیزات حفاظتی مستقل و شیر اطمینان باید نقش تعیین‌شده خود را حفظ کنند. تنظیم نهایی فشارها نیز نباید از فشار مجاز کاری بویلر یا دستورالعمل سازنده فراتر رود.
فشارسنج دیگ بخار
فشارسنج وسیله‌ای برای مشاهده فشار سیستم است و به اپراتور کمک می‌کند شرایط عملیاتی را پایش کند. انتخاب محدوده اندازه‌گیری، دقت، جنس اتصالات و محل نصب باید با فشار و دمای سرویس سازگار باشد. فشارسنجی که محدوده آن نامناسب باشد یا کالیبراسیون صحیح نداشته باشد، ممکن است اطلاعات گمراه‌کننده ارائه دهد.
فشارسنج به‌تنهایی وسیله قطع ایمنی نیست. اگر فشار از حد مجاز عبور کند، حفاظت باید توسط تجهیزات طراحی‌شده برای این وظیفه انجام شود. همچنین هرگونه تعمیر یا تعویض ابزار متصل به بویلر باید پس از ایمن‌سازی و تخلیه فشار طبق روش اجرایی مناسب انجام گیرد.
کنترل سطح آب دیگ بخار
حفظ سطح آب مناسب در دیگ بخار از مهم‌ترین الزامات بهره‌برداری ایمن است. سطح آب باید در محدوده تعیین‌شده توسط سازنده باقی بماند تا انتقال حرارت و عملکرد داخلی بویلر در شرایط طراحی انجام شود. کاهش خطرناک سطح آب می‌تواند باعث نمایان شدن بخش‌هایی از سطوح گرم‌شونده و افزایش دمای فلز شود و خطر آسیب جدی را به همراه داشته باشد.
کنترل‌کننده سطح آب دیگ بخار وضعیت سطح را پایش می‌کند و بر اساس نوع طراحی، می‌تواند پمپ تغذیه یا شیر تغذیه را کنترل کند. تجهیزات قطع‌کن سطح پایین آب نیز وظیفه حفاظتی دارند و در شرایط تعریف‌شده، فرمان توقف مشعل یا منبع انرژی را صادر می‌کنند. این عملکردها ممکن است در بعضی دستگاه‌ها در یک مجموعه ترکیب شده باشند، اما از نظر وظیفه باید به‌درستی تفکیک و بررسی شوند.
انواع کنترل‌کننده سطح آب
کنترل سطح آب ممکن است با مکانیزم شناوری، الکترودهای رسانایی یا فناوری‌های اندازه‌گیری دیگر انجام شود. انتخاب نوع مناسب به طراحی دیگ، ویژگی‌های آب، محدوده اندازه‌گیری، شرایط نصب و سازگاری با سیستم کنترل بستگی دارد.
- کنترل سطح شناوری: با تغییر سطح آب، وضعیت شناور و کنتاکت‌های مرتبط تغییر می‌کند و فرمان موردنیاز صادر می‌شود.
- کنترل سطح الکترودی: در مدل‌های مناسب، رسانایی آب برای تشخیص رسیدن سطح به نقاط مشخص به کار می‌رود.
- سامانه‌های اندازه‌گیری پیوسته: در برخی بویلرها برای اندازه‌گیری و کنترل دقیق‌تر سطح، از ابزارهای مناسب اندازه‌گیری پیوسته استفاده می‌شود.
- قطع‌کن سطح پایین: به‌عنوان بخش حفاظتی، در شرایط تعریف‌شده از ادامه کار مشعل جلوگیری می‌کند.
عملکرد کنترل‌کننده سطح آب باید در برنامه آزمون و نگهداری قرار گیرد. رسوب، آلودگی، گرفتگی مسیرهای اتصال یا خرابی قطعات الکتریکی می‌تواند باعث عملکرد نادرست شود. آزمون این تجهیزات باید طبق دستورالعمل سازنده و با رعایت کامل ایمنی انجام شود؛ دست‌کاری آزمایشی تجهیزات حفاظتی در شرایط نامناسب یا هنگام کار عادی بویلر می‌تواند خطرناک باشد.
شیشه آب‌نما و ستون آب دیگ بخار
شیشه آب‌نما یا گیج شیشه‌ای سطح آب، امکان مشاهده مستقیم سطح آب در محدوده نمایش را فراهم می‌کند. در بسیاری از دیگ‌های بخار، این تجهیز یکی از اجزای مهم پایش عملیاتی است. ستون آب و لوله‌های اتصال مرتبط نیز در بعضی طراحی‌ها به برقراری ارتباط مناسب بین فضای آب و بخار و ابزار اندازه‌گیری کمک می‌کنند.
مشاهده سطح آب باید با توجه به دستورالعمل سازنده و وضعیت واقعی دستگاه انجام شود. کثیفی شیشه، گرفتگی مسیر اتصال یا نشتی می‌تواند خواندن سطح را دشوار یا گمراه‌کننده کند. اگر سطح آب قابل مشاهده نباشد یا نشانه‌ای از اختلال در ابزار مشاهده شود، اپراتور باید طبق دستورالعمل ایمنی محل عمل کند و از ادامه کار بر اساس حدس خودداری کند.
شیشه آب‌نما جایگزین قطع‌کن سطح پایین آب نیست. ابزار مشاهده، کنترل‌کننده سطح و وسیله قطع حفاظتی وظایف متفاوتی دارند و باید در کنار یکدیگر و مطابق طراحی سیستم مورد استفاده قرار گیرند.
پمپ تغذیه دیگ بخار و معیارهای انتخاب آن
پمپ تغذیه، آب آماده‌شده را با فشار کافی به دیگ بخار منتقل می‌کند. از آنجا که فشار آب ورودی باید بتواند بر فشار داخل دیگ و افت فشار مسیر غلبه کند، انتخاب پمپ تغذیه به بررسی شرایط هیدرولیکی سیستم نیاز دارد. در بسیاری از کاربردهای صنعتی، پمپ‌های گریز از مرکز چندمرحله‌ای به دلیل قابلیت تأمین هد موردنیاز مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ بااین‌حال، انتخاب نهایی به ظرفیت و شرایط پروژه بستگی دارد.
عوامل اصلی انتخاب پمپ تغذیه
- دبی موردنیاز: پمپ باید آب لازم برای جبران تولید بخار و سایر نیازهای سیستم را تأمین کند.
- هد پمپ: فشار لازم برای غلبه بر فشار دیگ، افت مسیر، شیرآلات و اختلاف ارتفاع باید محاسبه شود.
- دمای آب ورودی: دمای بالاتر آب تغذیه بر شرایط مکش و احتمال کاویتاسیون اثر می‌گذارد.
- شرایط مکش: فشار ورودی، ارتفاع نصب، طول لوله مکش و افت فشار باید با شرایط مجاز پمپ سازگار باشند.
- کیفیت آب: جنس قطعات و انتخاب آب‌بندها باید با شرایط شیمیایی آب تغذیه سازگار باشد.
- نوع کنترل: روشن و خاموش شدن پمپ یا کنترل مدوله آن باید با سیستم کنترل سطح آب هماهنگ باشد.
- قابلیت اطمینان: در کاربردهای حساس، نیاز به پمپ رزرو یا آرایش پشتیبان باید بر اساس تحلیل ریسک و طراحی پروژه تعیین شود.
انتخاب پمپ فقط بر اساس توان موتور یا اندازه اتصال ورودی و خروجی کافی نیست. پمپی که هد آن برای فشار واقعی سیستم کافی نباشد، نمی‌تواند آب را به‌درستی به دیگ تزریق کند. از سوی دیگر، انتخاب نامتناسب دبی یا کارکرد خارج از محدوده توصیه‌شده می‌تواند باعث افزایش مصرف انرژی، لرزش، فرسایش و کاهش عمر تجهیزات شود.
در زمان انتخاب پمپ تغذیه باید منحنی عملکرد سازنده، نقطه کار، شرایط مکش و دمای آب بررسی شود. همچنین نصب صافی مناسب، شیرهای قطع و یک‌طرفه و تجهیزات اندازه‌گیری باید طبق طراحی لوله‌کشی انجام گیرد.
شیر یک‌طرفه، شیر قطع و شیر کنترل در سیستم بخار
شیرآلات از اجزای مهم تجهیزات جانبی دیگ بخار هستند و هر نوع شیر برای وظیفه مشخصی طراحی شده است. انتخاب اشتباه شیر یا نصب آن در محل نامناسب می‌تواند جریان را مختل کند، باعث برگشت سیال شود یا تعمیرات را دشوارتر سازد.
شیر یک‌طرفه آب تغذیه
شیر یک‌طرفه اجازه عبور سیال در جهت طراحی‌شده را می‌دهد و از برگشت جریان در شرایط مشخص جلوگیری می‌کند. در خطوط تغذیه، انتخاب نوع و فشار نامی شیر باید با شرایط واقعی سیستم هماهنگ باشد. وجود شیر یک‌طرفه به‌تنهایی جایگزین طراحی صحیح خط تغذیه، شیرهای قطع یا سایر الزامات ایمنی نیست.
شیرهای قطع و ایزوله‌سازی
شیرهای قطع برای جدا کردن بخش‌های مختلف سیستم در زمان تعمیرات یا توقف برنامه‌ریزی‌شده استفاده می‌شوند. محل نصب و نوع شیر باید به‌گونه‌ای باشد که امکان ایزوله‌سازی ایمن فراهم شود. در عین حال، قرار دادن شیر در مسیر تجهیزات حفاظتی یا دست‌کاری مسیر آن‌ها می‌تواند عملکرد حفاظتی را مختل کند و باید از چنین تغییراتی بدون بررسی مهندسی جلوگیری شود.
شیرهای کنترلی و مدوله
شیر کنترل برای تنظیم جریان یا فشار در محدوده عملیاتی طراحی می‌شود. این شیرها ممکن است با سیگنال الکتریکی، پنوماتیکی یا سایر روش‌های کنترلی عمل کنند. انتخاب شیر باید بر اساس دبی، افت فشار، دما، فشار کاری، ویژگی‌های سیال و محدوده کنترل انجام شود. شیر کنترل معمولی نباید به‌عنوان وسیله اصلی حفاظت در برابر فشار بیش از حد در نظر گرفته شود.
سیستم کنترل مشعل و تجهیزات احتراق دیگ بخار
مشعل وظیفه تأمین انرژی حرارتی لازم برای تولید بخار را بر عهده دارد. عملکرد صحیح آن به تأمین سوخت، هوای احتراق، اختلاط مناسب، جرقه‌زنی، تشخیص شعله و کنترل ایمن وابسته است. سیستم کنترل مشعل باید توالی راه‌اندازی، پایش شعله و توقف در شرایط غیرعادی را مطابق طراحی سازنده مدیریت کند.
کنترل‌کننده شعله
کنترل‌کننده شعله وجود شعله را با استفاده از حسگر مناسب پایش می‌کند. اگر شعله در شرایطی که باید برقرار باشد تشخیص داده نشود یا در حین کار از بین برود، سیستم حفاظتی باید توالی قطع سوخت را مطابق طراحی اجرا کند. این عملکرد برای کاهش خطر تجمع سوخت نسوخته و شرایط احتراق ناایمن اهمیت دارد.
شیرهای قطع سوخت
شیرهای قطع سوخت بخشی از سامانه تأمین و کنترل سوخت هستند. مشخصات، تعداد و آرایش آن‌ها باید بر اساس نوع سوخت، ظرفیت مشعل، طراحی سازنده و مقررات مرتبط تعیین شود. شیرهای سوخت باید در برنامه آزمون و نگهداری قرار داشته باشند و هرگونه نشتی یا اختلال در عملکرد آن‌ها توسط فرد متخصص بررسی شود.
کنترل نسبت هوا به سوخت
احتراق مناسب به تأمین مقدار کافی هوا و سوخت در نسبت طراحی‌شده وابسته است. کمبود هوا می‌تواند به احتراق ناقص و افزایش آلاینده‌ها منجر شود؛ هوای بیش از اندازه نیز ممکن است تلفات حرارتی گازهای خروجی را افزایش دهد. سیستم کنترل احتراق، در صورت برخورداری از تجهیزات مناسب، می‌تواند شرایط را با تغییر بار مشعل هماهنگ کند.
تنظیم مشعل باید با تجهیزات اندازه‌گیری مناسب و توسط متخصص انجام شود. تغییر خودسرانه فشار سوخت، دمپر هوا یا تنظیمات کنترل شعله ممکن است موجب احتراق نامناسب و شرایط خطرناک شود.
تجهیزات تصفیه آب تغذیه دیگ بخار
کیفیت آب تغذیه تأثیر مستقیمی بر عمر و عملکرد بویلر دارد. آب نامناسب می‌تواند باعث تشکیل رسوب، خوردگی، کف‌کردن، حمل قطرات آب همراه بخار و افزایش نیاز به تعمیرات شود. به همین دلیل، تجهیزات تصفیه و آماده‌سازی آب بخش مهمی از سامانه کمکی دیگ بخار به شمار می‌روند.
سختی‌گیر آب
سختی‌گیر برای کاهش یون‌های ایجادکننده سختی، به‌ویژه کلسیم و منیزیم، در آب به کار می‌رود. در سختی‌گیرهای تبادل یونی، رزین با یون‌های موجود در آب تبادل انجام می‌دهد و پس از رسیدن به ظرفیت مشخص، به احیا نیاز دارد. زمان احیا و ظرفیت سختی‌گیر باید بر اساس سختی آب خام، مصرف آب و کیفیت موردنیاز تنظیم شود.
سختی‌گیر همه ناخالصی‌های آب را حذف نمی‌کند. برای مثال، حذف سختی به معنای حذف کامل نمک‌های محلول یا گازهای خورنده نیست. انتخاب سامانه تصفیه باید بر اساس آزمایش آب و الزامات سازنده بویلر انجام شود.
فیلترهای پیش‌تصفیه
فیلترهای شنی، کارتریجی یا سایر تجهیزات مناسب می‌توانند برای کاهش ذرات معلق پیش از ورود آب به مراحل بعدی استفاده شوند. انتخاب فیلتر به کیفیت آب خام و نوع تجهیزات پایین‌دست بستگی دارد. پیش‌تصفیه مناسب ممکن است از گرفتگی برخی تجهیزات جلوگیری کند، اما جایگزین سختی‌گیری یا روش‌های تخصصی کنترل شیمی آب نیست.
تزریق مواد شیمیایی
در بعضی سیستم‌ها، مواد شیمیایی برای تنظیم شرایط آب، کنترل خوردگی یا مدیریت برخی مشکلات بهره‌برداری استفاده می‌شوند. نوع ماده، مقدار تزریق و محل تزریق باید بر اساس تحلیل آب، طراحی سیستم و دستورالعمل متخصص تصفیه آب تعیین شود. تزریق بیش از اندازه یا انتخاب ماده نامناسب می‌تواند به کیفیت بخار، خوردگی و عملکرد تجهیزات آسیب برساند.
دی‌اریتور و حذف گازهای محلول
دی‌اریتور یا هوازدا برای کاهش گازهای محلول، به‌ویژه اکسیژن و در شرایط طراحی مناسب دی‌اکسیدکربن، در آب تغذیه استفاده می‌شود. وجود اکسیژن محلول می‌تواند خوردگی را در خطوط و تجهیزات ایجاد یا تشدید کند. دی‌اریتور معمولاً با استفاده از شرایط حرارتی و تماس مناسب آب و بخار، به کاهش گازهای محلول کمک می‌کند.
انتخاب دی‌اریتور به ظرفیت سیستم، دمای آب تغذیه، کیفیت آب، فشار عملیاتی و نیاز فرایندی بستگی دارد. در برخی پروژه‌ها، استفاده از تجهیزات حذف گاز به همراه برنامه شیمی آب مناسب می‌تواند نقش مهمی در کاهش خوردگی داشته باشد.
مخزن آب تغذیه و سیستم بازگشت کندانس
مخزن آب تغذیه محل ذخیره و آماده‌سازی آب ورودی به بویلر است. در بسیاری از سامانه‌ها، آب جبرانی با کندانس برگشتی ترکیب می‌شود تا بخشی از آب و انرژی حرارتی بازیابی شود. طراحی مناسب مخزن باید ظرفیت ذخیره، دمای آب، شرایط مکش پمپ و نیازهای بهره‌برداری را در نظر بگیرد.
بازگشت کندانس می‌تواند مصرف آب تازه و انرژی موردنیاز برای گرم کردن آب را کاهش دهد؛ زیرا کندانس معمولاً نسبت به آب سرد جبرانی دمای بالاتری دارد. بااین‌حال، کیفیت کندانس برگشتی باید پایش شود. اگر احتمال ورود روغن، مواد شیمیایی یا آلودگی فرایندی وجود داشته باشد، بازگرداندن مستقیم آن به مخزن تغذیه ممکن است به بویلر آسیب بزند.
در طراحی مخزن باید از ورود هوا و آلودگی‌های ناخواسته تا حد امکان جلوگیری شود و شرایط دما و سطح آب به‌درستی مدیریت شوند. محل نصب پمپ، مسیر مکش و افت فشار نیز باید به‌گونه‌ای انتخاب شوند که شرایط مناسب برای عملکرد پمپ فراهم باشد.
اکونومایزر و تجهیزات بازیافت حرارت
اکونومایزر مبدل حرارتی‌ای است که در طراحی‌های مناسب از بخشی از حرارت گازهای خروجی برای گرم کردن آب تغذیه استفاده می‌کند. این بازیافت انرژی می‌تواند دمای آب ورودی به دیگ را افزایش دهد و بخشی از انرژی موردنیاز برای تولید بخار را کاهش دهد.
میزان صرفه‌جویی اکونومایزر به دمای گازهای خروجی، دمای آب تغذیه، بار کاری بویلر، شرایط احتراق و محدودیت‌های خوردگی وابسته است. انتخاب نامناسب دمای خروجی یا بی‌توجهی به نقطه شبنم اسیدی گازهای احتراق، در برخی شرایط می‌تواند باعث خوردگی سطوح سرد شود. بنابراین، طراحی اکونومایزر باید بر اساس مشخصات سوخت و شرایط واقعی بهره‌برداری انجام گیرد.
در کنار اکونومایزر، سامانه بازگشت کندانس، عایق‌کاری خطوط بخار و کنترل مناسب احتراق نیز ممکن است به کاهش تلفات انرژی کمک کنند. اولویت اجرای هر اقدام باید با اندازه‌گیری مصرف، بررسی هزینه سرمایه‌گذاری و برآورد بازگشت اقتصادی تعیین شود.
بلودان دیگ بخار و تجهیزات تخلیه
در زمان تولید بخار، بخشی از مواد محلول و جامد موجود در آب ممکن است در آب دیگ تجمع پیدا کنند. بلودان یا تخلیه کنترل‌شده، روشی برای مدیریت غلظت مواد موجود در آب دیگ است. این فرایند باید با توجه به کیفیت آب، فشار و ظرفیت بویلر، روش تصفیه و الزامات سازنده تنظیم شود.
تخلیه بیش از اندازه می‌تواند موجب اتلاف آب و انرژی شود؛ در مقابل، بلودان ناکافی ممکن است به افزایش غلظت مواد محلول و مشکلاتی مانند کف‌کردن یا انتقال قطرات آب همراه بخار منجر شود. نرخ مناسب بلودان باید بر اساس داده‌های کیفیت آب و برنامه بهره‌برداری تعیین شود.
شیرهای بلودان و خطوط تخلیه باید برای شرایط فشار و دمای سرویس انتخاب شوند و تخلیه آب داغ تحت فشار به محیط آزاد نباید بدون ارزیابی ایمنی انجام گیرد. در پروژه‌های مناسب، مخزن یا سامانه کاهش فشار و مدیریت حرارت آب تخلیه می‌تواند برای کاهش خطر و مدیریت انرژی بررسی شود.
چگونه تجهیزات کمکی دیگ بخار را متناسب با پروژه انتخاب کنیم؟
انتخاب تجهیزات کمکی باید بر اساس مشخصات واقعی دیگ و نیاز فرایند انجام شود. یک قطعه ممکن است از نظر ابعاد و ظاهر مناسب به نظر برسد، اما اگر فشار نامی، ظرفیت، جنس یا نوع اتصال آن با سیستم سازگار نباشد، عملکرد قابل اطمینانی نخواهد داشت.
۱. تعیین مشخصات اصلی بویلر
پیش از خرید قطعات، اطلاعاتی مانند ظرفیت تولید بخار، فشار کاری، نوع سوخت، نوع بویلر، دمای آب تغذیه، ساعات بهره‌برداری و شرایط محیط نصب باید مشخص باشند. این اطلاعات مبنای انتخاب پمپ، شیرآلات، ابزار دقیق و تجهیزات تصفیه آب هستند.
۲. بررسی سازگاری تجهیزات
تجهیزات باید از نظر فشار و دمای مجاز، نوع سیال، جنس قطعات، اتصالات، برق مصرفی و سیگنال‌های کنترلی با یکدیگر سازگار باشند. برای نمونه، پمپ تغذیه باید بتواند در شرایط واقعی سیستم کار کند و کنترل‌کننده سطح باید با مدار فرمان و روش تغذیه آب هماهنگ باشد.
۳. تفکیک کنترل عملیاتی از حفاظت ایمنی
در بررسی پیشنهاد فنی، باید مشخص شود کدام تجهیزات وظیفه کنترل عادی را بر عهده دارند و کدام تجهیزات برای حفاظت در برابر شرایط غیرعادی در نظر گرفته شده‌اند. جایگزین کردن یک کنترل‌کننده معمولی با تجهیز حفاظتی بدون بررسی طراحی و مقررات، می‌تواند سطح ایمنی سیستم را کاهش دهد.
۴. بررسی قابلیت تعمیر و تأمین قطعات
دسترسی به قطعات مصرفی، امکان آزمون و سرویس، موجود بودن مستندات و قابلیت تعمیر از عوامل مهم در انتخاب تجهیزات هستند. در واحدهایی که توقف تولید هزینه زیادی دارد، باید زمان تأمین قطعه، نیاز به قطعات یدکی و امکان پشتیبانی فنی نیز بررسی شود.
۵. دریافت مشخصات فنی و مستندات
پیش از نهایی کردن خرید، بهتر است مشخصات فنی، محدوده کارکرد، دستورالعمل نصب و نگهداری، شرایط گارانتی و محدوده خدمات تأمین‌کننده به‌صورت روشن دریافت شوند. در مورد تجهیزات ایمنی و قطعات مرتبط با فشار، مدارک طراحی، تأییدیه‌ها و آزمون‌های لازم باید با الزامات پروژه تطبیق داده شوند.
نگهداری دوره‌ای تجهیزات کمکی دیگ بخار
برنامه نگهداری باید با توجه به دستورالعمل سازنده، نوع تجهیزات، ساعات کارکرد و شرایط آب و سوخت تدوین شود. انجام بازدیدهای منظم و ثبت نتایج می‌تواند به شناسایی زودهنگام خرابی کمک کند. زمان‌بندی دقیق سرویس برای همه دیگ‌ها یکسان نیست و باید از تعیین فاصله‌های ثابت و بدون توجه به شرایط واقعی خودداری شود.
بازرسی تجهیزات ایمنی
شیرهای اطمینان، قطع‌کن‌های سطح پایین آب، کنترل‌های حد فشار و سیستم کنترل شعله باید طبق برنامه مشخص و توسط افراد صلاحیت‌دار بررسی و آزمون شوند. آزمون نامناسب یا دست‌کاری تنظیمات ممکن است خطر ایجاد کند؛ به همین دلیل، روش آزمون باید از دستورالعمل سازنده و مقررات قابل اجرا پیروی کند.
سرویس پمپ تغذیه
در بازدید پمپ، وضعیت نشتی، صدا، لرزش، دمای یاتاقان‌ها، شرایط مکش و عملکرد موتور بررسی می‌شود. کاهش دبی یا تغییر غیرعادی صدا ممکن است به مشکلاتی مانند ورود هوا، گرفتگی صافی، کاویتاسیون، فرسودگی قطعات یا کارکرد خارج از محدوده طراحی مربوط باشد. تشخیص و تعمیر باید پس از ایمن‌سازی تجهیزات انجام شود.
بررسی ابزار دقیق
فشارسنج‌ها، حسگرهای سطح، کلیدهای فشار و سایر ابزارها باید از نظر صحت عملکرد، وضعیت اتصال و نیاز به کالیبراسیون بررسی شوند. ابزار اندازه‌گیری نامعتبر ممکن است باعث تصمیم‌گیری نادرست اپراتور یا ارسال فرمان اشتباه به سیستم کنترل شود.
پایش کیفیت آب
کیفیت آب تغذیه و آب داخل دیگ باید بر اساس برنامه تصفیه آب و مشخصات بویلر پایش شود. سختی، هدایت الکتریکی، pH و سایر پارامترهای موردنیاز باید با روش مناسب اندازه‌گیری شوند. نتایج این اندازه‌گیری‌ها در تعیین عملکرد سختی‌گیر، تنظیم بلودان و بررسی نیاز به اصلاح برنامه شیمی آب کاربرد دارند.
ثبت سوابق تعمیرات
ثبت تاریخ سرویس، نتایج آزمون، قطعات تعویض‌شده، خطاهای سیستم کنترل و شرایط بهره‌برداری، امکان بررسی روند عملکرد را فراهم می‌کند. این سوابق به شناسایی خرابی‌های تکراری، برنامه‌ریزی تعمیرات پیشگیرانه و کاهش توقف‌های ناخواسته کمک می‌کنند.
نشانه‌های خرابی تجهیزات جانبی دیگ بخار
برخی نشانه‌ها می‌توانند بیانگر اختلال در تجهیزات کمکی باشند؛ اما یک علامت واحد معمولاً برای تشخیص قطعی علت کافی نیست. بررسی باید توسط فرد متخصص و با توجه به شرایط واقعی سیستم انجام شود.
- نوسان غیرعادی فشار بخار: ممکن است به تغییر بار، تنظیمات کنترل فشار، عملکرد مشعل یا ظرفیت نامناسب تجهیزات مربوط باشد.
- تغییر یا ناپایداری سطح آب: می‌تواند ناشی از مشکل در کنترل سطح، پمپ تغذیه، ابزار اندازه‌گیری یا شرایط بارگذاری باشد.
- کاهش دبی آب تغذیه: احتمال وجود مشکل در پمپ، صافی، شیرها، مسیر مکش یا شرایط هیدرولیکی را مطرح می‌کند.
- خاموشی مکرر مشعل: ممکن است به اختلال در تشخیص شعله، تأمین سوخت، هوا، کنترل فشار یا سایر تجهیزات حفاظتی مربوط باشد.
- افزایش مصرف سوخت: می‌تواند ناشی از تنظیم نامناسب احتراق، رسوب روی سطوح انتقال حرارت، تلفات بخار یا تغییر بار فرایند باشد.
- افزایش سختی یا تغییر کیفیت آب دیگ: ممکن است به اشکال در تصفیه آب، عملکرد سختی‌گیر یا تنظیم نامناسب بلودان مربوط باشد.
- نشتی از شیرآلات یا اتصالات: نیازمند بررسی شرایط فشار، دما، آب‌بندی و وضعیت قطعات است.
اگر تجهیزات حفاظتی به‌طور غیرعادی فرمان توقف صادر می‌کنند، نباید آن‌ها را از مدار خارج کرد یا برای ادامه تولید به‌صورت موقت دور زد. ابتدا باید علت توقف بررسی و رفع شود و سپس عملکرد ایمن سیستم طبق روش اجرایی مناسب تأیید گردد.
عوامل مؤثر بر قیمت تجهیزات کمکی دیگ بخار
قیمت تجهیزات کمکی بویلر به نوع قطعه، ظرفیت، فشار و دمای کاری، جنس ساخت، سطح دقت، برند، الزامات تأییدیه، نوع کنترل و شرایط نصب وابسته است. به همین دلیل، مقایسه قیمت دو قطعه بدون بررسی مشخصات فنی ممکن است به انتخاب نامناسب منجر شود.
نوع و وظیفه تجهیز
قیمت یک فشارسنج ساده با قیمت یک سامانه کنترل سطح یا کنترل مشعل قابل مقایسه مستقیم نیست. تجهیزات دارای حسگر، کنترلر، خروجی‌های کنترلی و قابلیت‌های حفاظتی معمولاً مشخصات فنی و نیازهای نصب متفاوتی دارند.
فشار، دما و جنس قطعات
قطعاتی که برای فشار یا دمای بالاتر طراحی شده‌اند، ممکن است به مواد، آب‌بندها و ساختار متفاوتی نیاز داشته باشند. انتخاب جنس مناسب باید با شرایط واقعی سرویس انجام شود؛ استفاده از قطعه ارزان‌تر اما ناسازگار با دما یا فشار می‌تواند هزینه تعمیرات و توقف سیستم را افزایش دهد.
دقت و قابلیت‌های کنترلی
در تجهیزات ابزار دقیق، محدوده اندازه‌گیری، دقت، نوع خروجی، امکانات تشخیص خطا و سازگاری با سیستم کنترل از عوامل مهم هستند. قابلیت‌های بیشتر زمانی ارزشمندند که واقعاً برای فرایند موردنیاز باشند و امکان پشتیبانی و نگهداری آن‌ها وجود داشته باشد.
برند، مستندات و خدمات فنی
دسترسی به مستندات، قطعات یدکی و خدمات تخصصی می‌تواند بر هزینه اولیه و هزینه کل مالکیت تأثیر بگذارد. در خرید تجهیزات ایمنی، مشخصات معتبر و امکان آزمون و سرویس اهمیت بیشتری از ظاهر یا قیمت اولیه دارند.
هزینه نصب و راه‌اندازی
هزینه نهایی ممکن است علاوه بر خود تجهیز، شامل اتصالات، کابل‌کشی، اصلاح لوله‌کشی، تنظیمات کنترلی، آزمون عملکرد و راه‌اندازی باشد. پیش از خرید باید مشخص شود کدام خدمات در قیمت اعلام‌شده لحاظ شده‌اند و مسئولیت نصب و تأیید عملکرد بر عهده چه مجموعه‌ای است.
خرید تجهیزات کمکی دیگ بخار از مشهد بخار
برای انتخاب تجهیزات جانبی دیگ بخار، بهتر است ابتدا مشخصات بویلر و شرایط بهره‌برداری جمع‌آوری شود. ظرفیت تولید بخار، فشار کاری، نوع سوخت، وضعیت آب تغذیه، نوع کنترل موجود و مشکلات فعلی سیستم، اطلاعات مهمی برای انتخاب قطعات مناسب هستند.
در بررسی محصولات و پیشنهادهای مشهد بخار، توصیه می‌شود مشخصات فنی هر تجهیز، سازگاری آن با بویلر، اقلام همراه، مستندات، شرایط نصب و خدمات پس از فروش به‌صورت شفاف بررسی شوند. اگر هدف شما تهیه یک بویلر جدید است، مطالعه راهنمای کلی خرید دیگ بخار می‌تواند به شناخت معیارهای انتخاب کمک کند.
همچنین برای بررسی شرایط لوله‌کشی و مسیرهای مرتبط با نصب، مطالعه مقاله شیب‌بندی لوله‌های دیگ بخار مفید است. اگر به دنبال برآورد هزینه یک بویلر با ظرفیت مشخص هستید، می‌توانید اطلاعات مربوط به قیمت دیگ بخار ۵ تن را نیز بررسی کنید.
در نهایت، انتخاب تجهیزات کمکی باید بر اساس نیاز واقعی سیستم و مستندات فنی صورت گیرد. خرید قطعات سازگار، نصب اصولی، آزمون دوره‌ای تجهیزات حفاظتی و نگهداری منظم، به افزایش قابلیت اطمینان و کاهش ریسک‌های بهره‌برداری کمک می‌کند.
جمع‌بندی
تجهیزات کمکی دیگ بخار بخشی جدایی‌ناپذیر از یک سامانه تولید بخار ایمن و کارآمد هستند. پمپ تغذیه، کنترل‌کننده سطح آب، شیشه آب‌نما، فشارسنج، پرشرسوئیچ، شیر اطمینان، سیستم کنترل مشعل، سختی‌گیر، مخزن آب تغذیه و تجهیزات بازیافت حرارت، هرکدام وظیفه مشخصی در تأمین آب، مدیریت احتراق، کنترل شرایط عملیاتی یا حفاظت از دستگاه دارند.
برای انتخاب صحیح این تجهیزات، باید ظرفیت و فشار کاری بویلر، نوع سوخت، کیفیت آب، شرایط فرایند و الزامات ایمنی بررسی شوند. همچنین باید میان کنترل عادی فرایند و حفاظت مستقل در شرایط اضطراری تفاوت قائل شد. نگهداری برنامه‌ریزی‌شده، آزمون تجهیزات حفاظتی توسط افراد صلاحیت‌دار و ثبت سوابق بهره‌برداری، به کاهش خرابی و افزایش عمر مفید تجهیزات کمک می‌کند.
سوالات متداول درباره تجهیزات کمکی دیگ بخار
تجهیزات کمکی دیگ بخار شامل چه قطعاتی است؟
این تجهیزات می‌توانند شامل پمپ تغذیه، کنترل‌کننده سطح آب، شیشه آب‌نما، فشارسنج، پرشرسوئیچ، شیر اطمینان، سیستم کنترل مشعل، شیرآلات، سختی‌گیر، مخزن آب تغذیه، دی‌اریتور و تجهیزات بازیافت حرارت باشند. نوع و تعداد تجهیزات به طراحی و شرایط کاری بویلر بستگی دارد.
مهم‌ترین تجهیزات ایمنی دیگ بخار کدام‌اند؟
شیر اطمینان، قطع‌کن سطح پایین آب و کنترل‌های حفاظتی فشار از اجزای مهم ایمنی هستند. در دیگ‌های مشعل‌دار، سیستم کنترل شعله و تجهیزات قطع ایمن سوخت نیز نقش مهمی دارند. الزامات دقیق باید بر اساس نوع بویلر، دستورالعمل سازنده و مقررات مربوط تعیین شود.
شیر اطمینان دیگ بخار چه وظیفه‌ای دارد؟
شیر اطمینان برای حفاظت در برابر افزایش فشار بیش از حد طراحی شده است. اگر فشار به نقطه تنظیم برسد، شیر طبق مشخصات خود باز می‌شود تا فشار اضافی تخلیه شود. این شیر نباید با شیر کنترل فشار اشتباه گرفته شود یا مسیر آن بدون بررسی مهندسی مسدود شود.
تفاوت پرشرسوئیچ با شیر اطمینان چیست؟
پرشرسوئیچ فشار را تشخیص می‌دهد و برای کنترل یا صدور فرمان قطع به کار می‌رود. شیر اطمینان یک وسیله حفاظتی مکانیکی برای تخلیه فشار اضافی است. پرشرسوئیچ به‌تنهایی جایگزین شیر اطمینان نیست و هر دو باید مطابق وظیفه طراحی‌شده خود عمل کنند.
کنترل‌کننده سطح آب دیگ بخار چه کاری انجام می‌دهد؟
کنترل‌کننده سطح آب، وضعیت آب داخل دیگ را پایش می‌کند و بر اساس طراحی می‌تواند پمپ یا شیر تغذیه را کنترل کند. قطع‌کن سطح پایین آب نیز در شرایط خطرناک، فرمان توقف مشعل یا منبع انرژی را صادر می‌کند. این دو عملکرد ممکن است در یک مجموعه ترکیب شده باشند، اما وظایف آن‌ها باید به‌درستی مشخص باشد.
چرا پمپ تغذیه دیگ بخار باید متناسب با بویلر انتخاب شود؟
پمپ باید بتواند دبی موردنیاز را در هد کافی تأمین کند تا آب بر فشار داخل دیگ و افت فشار مسیر غلبه کند. دمای آب، شرایط مکش، نوع سیال و محدوده عملکرد پمپ نیز بر انتخاب اثر دارند. انتخاب صرفاً بر اساس توان موتور کافی نیست.
سختی‌گیر آب چه نقشی در عملکرد دیگ بخار دارد؟
سختی‌گیر، سختی ناشی از کلسیم و منیزیم را در محدوده عملکرد خود کاهش می‌دهد و به کنترل تشکیل رسوب کمک می‌کند. بااین‌حال، همه ناخالصی‌ها یا گازهای محلول را حذف نمی‌کند؛ بنابراین برنامه تصفیه آب باید بر اساس آزمایش آب و الزامات سازنده بویلر طراحی شود.
دی‌اریتور در سیستم دیگ بخار چه کاربردی دارد؟
دی‌اریتور برای کاهش گازهای محلول، به‌ویژه اکسیژن، در آب تغذیه به کار می‌رود. کاهش اکسیژن محلول می‌تواند به کنترل خوردگی در تجهیزات و خطوط کمک کند. ظرفیت و مشخصات دی‌اریتور باید با دبی آب تغذیه و شرایط عملیاتی سیستم سازگار باشد.
آیا تجهیزات کمکی باعث کاهش مصرف سوخت می‌شوند؟
برخی تجهیزات مانند اکونومایزر، کنترل احتراق مناسب و سامانه بازگشت کندانس می‌توانند در شرایط مناسب به کاهش مصرف انرژی کمک کنند. میزان صرفه‌جویی به وضعیت فعلی بویلر، بار کاری، کیفیت آب و شرایط فرایند وابسته است و باید با محاسبات یا اندازه‌گیری بررسی شود.
هر چند وقت یک‌بار باید تجهیزات کمکی دیگ بخار سرویس شوند؟
زمان سرویس به نوع تجهیز، ساعات کارکرد، کیفیت آب و سوخت، دستورالعمل سازنده و مقررات قابل اجرا بستگی دارد. تجهیزات ایمنی باید طبق برنامه مشخص توسط افراد صلاحیت‌دار آزمون شوند و نتایج بازرسی و تعمیرات در سوابق نگهداری ثبت شوند.
چرا دیگ بخار به قطع‌کن سطح پایین آب نیاز دارد؟
کاهش خطرناک سطح آب می‌تواند باعث داغ شدن بیش از حد بخش‌هایی از بویلر و آسیب جدی به تجهیزات شود. قطع‌کن سطح پایین آب برای تشخیص این وضعیت و صدور فرمان حفاظتی طراحی می‌شود. این تجهیز باید سالم، درست تنظیم و طبق دستورالعمل سازنده آزمون شود.
هنگام خرید تجهیزات جانبی دیگ بخار چه مواردی را بررسی کنیم؟
ظرفیت، فشار و دمای کاری، جنس قطعات، سازگاری با سیستم، نوع اتصال، مستندات فنی، امکان تعمیر و تأمین قطعات یدکی و خدمات پس از فروش از معیارهای مهم هستند. برای تجهیزات ایمنی، انطباق با الزامات طراحی و امکان آزمون معتبر اهمیت ویژه‌ای دارد.